*Mercutery*

ไม่มีสปอย เพราะงั้นทุกคนอ่านไ้ด้อย่างวางใจ ถึงแม้เราจะอ่านเล่มเจ็ดจบแล้วก็ตาม หุหุ กว่าจะจบ มันมาสนุกเอาหลังๆเหมือนทุกเล่มที่ผ่านมา

เอาเป็นว่าเอ็นทรี่นี้จะพูดถึงความประทับใจที่มีต่อเรื่อง Harry Potter ละกัน อิิอิ

เริ่มแรกเอาเป็นว่าเรามาอ่านเรื่องนี้ได้ยังดีกว่า อันนี้เป็นความภาคภูิมิใจเล็กน้อยที่อยากบอก555 คือเราไม่ได้มาอ่านตอนที่มันบูมๆกันไทยแล้วหรอกนะ เราอ่านมันตั้งแต่มันยังไม่ดังด้วยซ้ำ ตอนนั้นช่วงประมาณม.4หรือม.5 นี่แล่ะ แม่บอกว่าฟังข่าวจากวิทยุแล้วเค้าบอกว่าหนังสือเล่มนี้ดังมาก แล้วพึ่งมีคนมาแปลเป็นไทยพึ่งวางขาย บอกตรงๆว่าตอนนั้นเราไม่ค่อยสนใจพวกหนังสือพวกนี้หรอก แค่เรียนกรูก็จะบ้าแล้ว แล้วช่วงนั้นก็ไม่มีอำนาจในการตัดสินใจใช้เงินเองซักเท่าไหร่ แต่พอดีคุณแม่บอกอยากอ่าน เลยไปลองหาซื้อมา มันพึ่งวางขายจริงๆ เป็นเล่มพิมพ์ครั้งที่1 พิมพ์ออกมาแค่ 30,000 เล่มเอง มีใครมีเล่มแรกที่พิมพ์ครั้งแรกเหมือนเราบ้าง

แล้วจากนั้นเล่มสองออกตามมา รู้สึกช่วงนั้นภาษาอังกฤษ มันออกมา3-4 เล่มมั้ง ไม่แน่ใจ แต่เราจำได้ว่าอ่านไปสองเล่มแล้่วเราชอบมาก บ้ามาก 5555 แต่เชื่อมั้ยล่ะว่าตอนนั้นไปถามใครก็ยังไม่มีใครรู้จักหรอกไอ้ แฮร์รี่ พอตเตอร์เนี่ย เราเพื่อนเราหลายๆคน ก็ไม่เห็นมีใครรู้จักซัก อุตส่าห์บอกพวกมันว่า มันดังมากนะในต่างประเทศ สนุกมากๆด้วย แต่ก็ไม่มีคนรู้จัก ช่วงนั้นอึดอัด กรูบ้าอยู่คนเดียว ไม่มีใครรู้จัก ไม่มีใครอ่าน ไม่รู้จะคุยกะใคร เราบ้าจนเลิกบ้า มันถึงมาดัง คราวนี้ทุกคนรู้จักกันหมด แล้วไอ้เพื่อนคนเดิมที่กรูเคยถามมันว่า "เคยอ่านHarry Potterมั้ย" มันมาย้อนถามประโยคเดียวกันกลับ กรรม หลังจากนั้นก็ยังเคยหาข้อมูลทางเนตอยู่พักนึงช่วงที่ภาษาไทยมันยังไม่ออก เพราะยังไม่มีสกิลที่จะอ่านภาษาอังกฤษ พึ่งจะมาอ่านเอาตั้งแต่เล่ม5นี่หล่ะ

ความประทับใจ

เราว่าหนังสือเล่มนี้เป็นจุดเปลี่ยนของชีวิตเราเลยนะ มันทำให้เราหันมาสนใจอ่านหนังสือ จากแต่ก่อนที่แค่เรียนก็จะแย่ช่วงนั้นเรียนสายวิทย์ อ่านแค่หนังสือเรียนก็อ้วกแล้ว ถ้าไม่ใช่หนังสือเรียนก็จะเป็นการ์ตูนเลย ไอ้พวกหนังสือเป็นเล่มๆแบบนี้ไม่ค่อยอยู่ในสายตา ถึงแม้เมื่อก่อนจะเคยยืมพวกนิยายเก่าๆจากห้องสมุดมาอ่านก็เถอะ จริงๆเราเป็นคนชอบอ่านหนังสือนะ แต่เพราะโอกาสไม่เอื้อ แถมเราก็ไม่ได้รักการอ่านขนาดไปขวนขวายมาอ่านหรอก

แต่

ตั้งแต่ได้อ่าน Harry มันทำให้ชีวิตเราเปลี่ยนไปจริงๆ(อันนี้ไม่ได้พูดเว่อร์) มันทำให้เรารู้สึกว่า โลกนี้มันยังมีหนังสือสนุกๆแบบนี้อยู่ด้วยหรอเนี่ย ทำให้เราสนใจการอ่านมากขึ้น จากที่ไม่ค่อยได้เข้าร้านหนังสือ ก็จะแวะเข้าไปทุกครั้งที่เดินผ่าน หนังสือเล่มถัดมารู้สึกว่าจะเป็นเรื่องLOTR ที่ขอเงินพ่อแม่ไปซื้อ (บอกแล้วว่าช่วงนั้นยังไม่มีอำนาจในการตัดสินใจใช้เงินเอง) แฮร์รี่มันทำให้เราเปิดโลกทรรศ์กว้างขึ้น หันมาสนใจอะไรที่เราไม่เคยสนใจมากขนาดนี้ หันมาเล่นเนตหาข้อมูล ทำนู้นทำนี้หลายอย่าง แต่ที่สำคัญที่สุดคือ ความรักการอ่านนี้แหละ ทำให้เราไม่เคยพลาดที่จะไปงานทุกครั้ง แล้วก็ต้องซื้อหนังสือกลับมาทุกครั้ง (ถึงแม้บางเล่มจนบัดนี้มันยังไม่ได้รับการแต่ต้องก็เถอะ) เราไม่กล้าพูดหรอกว่าตัวเอง "นักอ่าน" เพราะหนังสือส่วนใหญ่ที่เราอ่าน เราก็ยอมรับว่าเป็นพวกหนังสือตามกระแส คือไอ้ที่มันดังๆนั่นแหละ ไม่รู้จักหรอกพวกนักแต่งดังๆ มีชื่อเสียง แต่เราว่ามันไม่สำคัญ ไม่ว่าจะถึงขนาดต้องเป็น "นักอ่าน" แต่ขอแค่เราอ่าน นั่นตั่งหากหล่ะที่สำคัญ เพราะการอ่านมันช่วยพัฒนาคน จริงๆนะ

เราว่าเรื่องนี้มันคงไม่ได้เกิดขึ้นกะเราคนเดียว แต่คงมีหลายๆคนที่เป็นแบบเดียวกับเรา ต้องขอบคุณ J.K จริงๆที่เขียนหนังสือดีแบบนี้ขึ้นมาให้คนทั้งโลกได้ คงมีเด็กหลายคนที่เป็นแบบเดียวกะเราคือ พออ่านหนังสือเล่มนี้ก็จะสนใจอยากจะเรื่องอื่นต่อๆไป

ส่วนตัวเนื้อเรื่อง (ไม่มีสปอยแน่นอนรับรอง)

เราเป็นคนชอบเรื่องแบบนี้อยู่แล้ว คือตัวละครมีการเติบโต มีพัฒนาการ เราไม่ชอบพวกที่เป็นตัวละครอมตะ แบบออกมากี่เล่มๆก็ยังอายุเท่าเดิม เก่งยังไงก็เก่งยังงั้น ห่วยยังไงก็ห่วยยังงั้น เราชอบแบบที่มีพัฒนาการ ทำให้เรารู้สึกว่าเราเติบโตไปพร้อมกับตัวละคร มีทั้งพัฒนาการด้านความสามารถ ด้านอารมณ์ แสดงให้เห็นว่าพระเอกไม่จะเป็นต้องถูกหรือต้องเป็นคนดีเสมอไป

แถมแนวเรื่องออกแฟนตาซียังเป็นอะไรที่เราชอบอยู่แล้ว แล้วมันมีทั้งความลึกลับ มีปริศนา และอะไรต่อมิอะไรมากมาย ที่เราชอบมากกกกกก เราว่าสาเหตุที่หนังสือเล่มนี้มันดัง เพราะคนแต่งเค้าจับจุดโดน ว่าเด็ก "ต้องการอ่านอะไร" ไม่ใช่ว่าเด็ก "ควรอ่านอะไร" เพียงอย่างเดียว (อย่างผู้ใหญ่หลายๆคนในบ้านเราคิด) แต่เจเค ก็แฝงอะไรหลายๆอย่างในสิ่งที่เด็ก "ต้องการอ่าน" ถ้าพวกผู้ใหญ่หลายคนในบ้านเปิดใจยอมรับว่าไอ้สิ่งที่เด็กบ้านเราเสพกันมันก็อะไรแฝงดีๆอยู่เยอะ ไม่จำเป็นว่ามันจะต้องเป็นเรื่องดังไปทั่วโลก เพราะเราเองก็เห็นว่าแฮร์รี่เองก็ไม่ใช่ว่าดีไปซะหมด บางอย่างเราก็คิดว่าไม่เหมาะกะเด็กซะทีเดียว แล้วทำไมไม่เปิดใจรับการ์ตูนกันบ้างฟระ แป่ว ออกนอกเรื่องและ55

สุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด ขอบอกว่ารู้สึกผูกพันธ์กับหนังสือเรื่องนี้มาก ตามอ่านมาหลายปี จากตอนไม่มีสกิลภาษาใดๆ จนตอนนี้ต้องดิ้นรนไปอ่านภาษาอังกฤษก่อนเพราะทนรอภาษาไทยไม่ไหว55 ขอบคุณ เจเค อีกครั้งที่เขียนหนังสือดีๆแบบนี้มาให้เราได้อ่าน แต่ขอร้องเถอะเจ๊ อย่าเอาหน้าตัวเองไปอยู่บนปกหนังสือเลย ได้โปรด นี่เป็นสาเหตุหนึ่งที่เราไม่ซื้อปก US แม้ปกหน้ามันจะสวยก็ตาม

หนังสือทั้ง7เล่มนี้ คงจะอยู่ในความทรงจำของเราไปอีกนาน...

.

.

.

.

.

.

ปล.ดูCode Geass ตอนที่24-25 แล้ว มันจบได้คาใจยิ่งกว่าตอน23อีกว้อย อาร้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

ปล.เอ็นทรี่นี้textล้วน แถมยาวอีกต่างหาก

รบกวนทุก comment กรุณาอย่าสปอยนะคะ